Familie – Family


Silly girl, family portrait, 2020, Acrylic paint on paper, 250 gsm, 35×25 cm

Hoe mijn oma’s als kind of jongvolwassenen zijn geweest weet ik niet. Wat mocht en niet mocht als meisje zijnde in die tijd staat veraf van hoe ik heb kunnen opgroeien. 

Laatst las ik aan mijn dochter van zeven het boek Madelief ‘Krassen in het tafelblad’ van Guus Kuijer voor. Waarin de oma van Madelief niet zo’n leuke moeder bleek te zijn geweest. Madelief blijft doorvragen en zoeken naar het waarom, want blijkbaar was opa helemaal gek op oma toen ze trouwden en was het juist een hele avontuurlijke en vrolijke vrouw die graag las en wilde rondreizen. Maar in de loop van de jaren veranderde dit. Gevangen in maatschappelijke verwachtingen en meningen waar een moeder-de-vrouw geheel tevreden en gelukkig behoorde te zijn met het krijgen en opvoeden van kinderen raakte zij verbitterd en ongelukkig, en veranderde in een ‘poets-machientje’. Dromen en eigen behoeften volledig van de kaart vegend.

How my grandmothers were as children or young adults I do not know. What was allowed and not allowed as a girl in those days is far removed from how I was able to grow up. 

The other day, I read my seven-year-old daughter the book Daisy ‘Scratches on the tabletop’ by Guus Kuijer. In which Daisy’s grandmother turned out not to be such a nice mother. Daisy keeps on asking and looking for the reason why, because apparently grandad was crazy about grandma when they got married and back then she was a very adventurous and cheerful woman who loved to read and travel around. But this changed over the years. Caught up in social expectations and opinions where a mother-the-wife was supposed to be completely content and happy with having and raising children, she became bitter and unhappy, and turned into a ‘cleaning machine’. Dreams and her own needs were completely swept away.


Family picture, 2020, Acrylic paint on paper, 250 gsm, 25×35 cm

Dit was, na uren werken ineens, onaf, klaar.

Een oude familiefoto uitgewerkt in een beperkt aantal grijswaarden. Een oefening enerzijds, maar toch ook een beschouwing. Ineens was het een meer realistische weergave van familie en familiebanden, dan de eigenlijke foto zelf.

This painting was, while unfinished, suddenly finished.

An old family picture, painted in a limited scale of grey. An excersice of sorts, but also a contemplation. Suddenly it was a more realistic display of family and family ties then the real photo.


Family forest, 2020, Acrylic paint on paper, 250 gsm, 35×25 cm

Family house, 2020, Acrylic paint on paper, 250 gsm, 25×35 cm

Hommage, 2020, Acrylic paint on paper, 250 gsm, 25×35 cm